9 november komt steeds dichterbij. Mijn buik is een toeter en eigenlijk mag dat ding nu wel weer weg. Ons meisje is af en oooooow wat wil ik graag weer op mijn buik kunnen slapen!! Wat lijkt me dat zaaaaaaalig. Ook begin ik al te kwijlen als ik aan filet american denk…jummie!!!

Onze meid heeft een poos in stuit gelegen maar gelukkig is ze uit zichzelf op haar koppie gaan hangen. Merk dat het nu echt zwaar begint te worden en de harde buiken zijn steeds meer aanwezig. Kan nie veel meer en wil nie veel meer. Morgen weer controle in het ziekenhuis. Kijken of mijn bloeddruk nog oke is. Bij de eerste zwangerschap zat er een stijgende lijn in. Hoop dat het nu nog steeds oke is en we deze keer geen toestanden gaan krijgen. Maar acht, t komt zoals t komt en t gaat zoals t gaat.  Het lijkt mij heel bijzonder om weer een klein friemel mensje in mijn armen te mogen houden!! Ben ook reuze nieuwsgierig hoe onze kleine man gaat reageren. Hij noemt nu alles wat buik is, baby….tja zelfs papa heeft een baby. Denk niet dat hij in de gaten heeft wat er komen gaat. Hij gaat vast een lieve grote broer worden!!!!!!

Een dikke zoen

Sjanneke

Inmiddels is het alweer 27 weken geleden dat er een wondertje in mijn buik kwam wonen. We vonden onze kleine man al een groot wonder laat staan wat ons nu is overkomen!!!

Het gaat allemaal enorm goed. Ben inmiddels halve dagen gaan werken omdat mijn lichaam toch her en der wat sputterde. Tja en dan moet je gas terugnemen..pff voordat ik zoiets kan…maar goed…het is gelukt en heb nu veel meer rust! De kleine man snapt nog niet helemaal wat er gaat gebeuren maar wel weet  dat er iets van een bebe bij de buik van mama hoort….alles moet omhoog gedaan worden zodat hij met zn vinger in mn buik kan prikken..bebe….bebe…prik prik prik…..Zal ons benieuwen hoe hij het gaat vinden om er een zusje bij te hebben!! 

Ik stuiter nog regelmatig rond maar dit keer niet van de hormonen zoals in het verleden maar simpelweg van geluk….dat wil natuurlijk niet zeggen dat er geen hormonen aanwezig zijn……..deze zijn anders aanwezig….schat wil je dat even plamuren? schat…JE MOET dat even plamuren………..en langzaam aan begint ook de kinderkamer vorm te krijgen. Kortom we zijn druk aan het genieten en beseffen maar al te goed hoeveel geluk wij hebben!!!!

Veel liefs

Sjanneke

Onze prachtige knul is inmiddels een jaar en samen hebben/ hadden we het besluit genomen om ons aan te melden in het ziekenhuis voor een nieuwe poging IVF. Alles werd in werking gezet en we werden op de wachtlijst gezet. Enkel moest ik nog bloedprikken tijdens mijn menstruatiex85x85..Tijdens het bezoek aan het ziekenhuis zag de arts dat ik tegen mijn menstruatie aan zat. Zou kunnen kloppen ik had veel klachten alleen nog geen bloedverlies.

4 weken later nog steeds geen menstruatie maar de klachten bleven aanhouden. Raar gevoel, misselijk last van de rugx85pfff om gek van te worden en dan heb ik het nog niet over de moeheid waar ik last van had. Duidelijke tekenen van een ontsteking dacht ik. Ik besloot een test te doen zodat ik daarna het ziekenhuis kon bellen voor een controle, ik vond het namelijk niet normaal wat ik allemaal voeldex85..

Niets vermoedend deed ik de test op het toiletx85..Mijn mond viel openx85ik vloog het toilet afx85.riep naar mijn man hou me vastx85..dacht dat ik flauw zou vallenx85.ik laat mijn man de test zienx85x85dat kan niet, hoor ik hem zeggenx85x85ik kijk ook weer naar de testx85mijn hartslag maakt overurenx85..de test zegtx85POSITIEFx85x85..en het kwartje gaat vallenx85x85.al die klachten die ik had, nu kon ik ze plaatsenx85..Tjeemig zegx85niet te bevatten niet te gelovenx85x85x85x85.WE ZIJN ZWANGER ZONDER DE MEDISCHE MOLEN!!!!!!!!!

We hebben meteen het ziekenhuis gebeld en kregen vrij snel een echo. Daaruit bleek dat ik inmiddels 8 weken zwanger was en dat het hartje klopte!!!!!!!!!!!

De wonderen zijn de wereld nog niet uit.

We zijn dolgelukkig en zooooooo intens blij!!!!!!!! Ik moest dit toch even delen.

Veeel liefs

Sjanneke!!!

Zoals alle ouders vinden ook wij ons mannetje helemaal het einde. Zijn lach zijn maniertjes zijn karakter….Soms denken wij terug aan de tijd die vooraf is gegaan. Het heeft ons rijker gemaakt en dichter bij elkaar gebracht. Het was geen gemakkelijke tijd en we hebben er wat van geleerd. We krijgen steeds vaker de vraag of we een tweede zouden willen…Ja ja graag zelfs maar het is en blijft spannend of dat gaat lukken. Het scheelt enorm dat wij al kunnen genieten van een klein mannetje. Zal het de spanning van een poging wegnemen? zal het het allemaal dragelijker maken? Kijk je er nu anders tegenaan? Soms maak ik een la open en zie daar de puregon pen liggen…jeetje het lijkt onwerkelijk dat ik mezelf daar zoveel mee heb zitten prikken…Toch begint het weer te kriebelen van binnen. Terwijl ik na mijn bevalling riep…pfff ik moet er nu niet aan DENKEN om dit een tweede keer te moeten meemaken……en nu? Lijkt het me heerlijk om weer zwanger te mogen zijn. De tijd is enkel nog niet rijp. Eerst willen we samen genieten van het eerste jaar. Zodra hij 1 is willen we het opnieuw gaan proberen. En dat is stiekem toch al best snel…….

Veel liefs

Sjan

regelmatig kijk ik nog even rond in weblogland, veel mensen zijn inmiddels zwanger en/ of hebben een kind. Tot mijn grote vreugde las ik een klein bericht van Pleun onder mijn logje….wat een geweldig bericht zeg!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ik word daar helemaal blij van! super dat ook jij mag en kan gaan genieten van een mooie zwangerschap! enorm gefeliciteerd!!!!!

hier gaat alles enorm goed. Onze kleine boef groeit als kool! Hij is alweer 6 maanden oud, weegt 9 kilo en is 71 cm!

Dit is hem !!!! druk aan het ontdekken van zijn voetjes (een maand geleden)

We genieten intens van hem. Hij is een echte knuffelkont en kan heerlijk tegen mij aanhangen. Voel me op en top Mama!!!!!!!!!!!!!!!!!

Veel liefs

Sjan

Het is inmiddels alweer 8 weken geleden dat we zijn bevallen van onze prachtige kerel. Het is en blijft nog steeds ongelovelijk dat wij ja WIJ een KIND hebben!!!! Ik kan uren naar hem kijken en voel dan gigantisch veel vlinders. Het is werkelijkwaar een scheet van een kerel. In het begin was het zoeken naar een ritme en lag hij vaak heerlijk bij me te slapen (kraamzorg vond dat hij gewoon in zijn bedje moest….mama vond wat anders….hahahahaha) Ik wilde zoveel mogelijk van hem genieten!! Zijn dag en nacht ritme was nog niet helemaal goed……’s nachts was het een feestbeest en overdag een klein lui ding. Gevolg? een gekreukelde papa en mama kon gelukkig bijslapen.

Maar dat is allemaal alweer lang geleden. In 8 weken tijd verandert er echt veel!! hij spuit de poep in het rond, hij drinkt gulzig aan het lopend buffet, hij kan uren kijken naar hoe een mobiel toch kan ronddraaien, hij heeft ons de mooiste glimlach van de hele wereld laten zien!!! ik ben normaal geen watje maar phoe heeej, tranen sprongen in mijn ogen.

(heb de foto weggehaald, kwam erachter dat deze niet goed beveiligd was….weet iemand hoe ik dit goed kan doen? )

Hier is hij 4 weken oud

Zijn handjes begint hij nu te ontdekken en dat is een prachtig gezicht. Natuurlijk heeft meneertje ook zijn mindere momenten, huilen, beetje krampjes (gaat al een stuk beter dan de eerste twee weken) boos worden als iets niet wil zoals hij eigenlijk zou willen!!

4 weken geleden woog hij 5,6 kilo en was hij 58,4 cm lang. Morgen gaan we weer naar het cb……dan krijgt hij zijn eerste prikjes…..slik……..

Met mij gaat het verder best goed! Mijn ijzergehalte is weer normaal (had flink wat bloed verloren maar ben er weer bovenop), mijn borsten doen het enorm goed….had ik nooit verwacht…onze kleine krijgt af en toe gewoon een melkdouche….hahahahaha…het spuit er soms uit…Mijn bekken zijn nog niet optimaal en tja mijn buik? ik pas nog steeds maar in een broek hahahahaha, ach dat komt vast wel weer goed.

Om een lang verhaal kort te maken, we genieten intens van onze kleine mooie prachtige kerel!!!

veel liefs

Sjan

Lieve lieve lieve allemaal,

Afgelopen week was een roerige week. Maandag ben ik op controle geweest en vervolgens heb ik een week in het ziekenhuis gelegen……..alles wat mis kon gaan is mis gegaan….nou ja bijna alles…………..Ik ben nu nog aan het herstellen van het hele gebeuren maar we zijn zoooo ontzettend gelukkig!!! Na een moeilijke start mochten we onze zoon na al die jaren eindelijk in onze armen sluiten. Op 17 januari is onze zoon Wout geboren!!!!!!! Hij was ruim 8 pond!! Wat een prachtig gevoel, een rijk gevoel een gevoel om nooit meer te vergeten. Het gevoel om je kind vast te kunnen houden!!!! We maken het samen goed! Ook papa is enorm trots. Helaas is mijn energie nog zeer beperkt maar als ik tijd en zin heb zal ik spoedig mijn verhaal hier neer zetten. Maar eerst laat ik jullie kennis maken met onze trots:

(Ook deze foto heb ik verwijderd…..als ik weet hoe ik hem veilig kan plaatsen dan plaats ik hem terug)

Wat een kanjer is het he? We hebben ons nog nooit zo rijk gevoeld en zijn helemaal verliefd op hem!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Veel liefs

Sjan

We gaan gezellig over de datum heen…….nou ja gezellig. Zou hem zo graag willen ontmoeten! maar meneertje daar binnen in mij denkt er toch iets anders over……….Op sommige momenten is het best zwaar….pfoei zeg..dan heb ik er echt genoeg van…(wie had ooit gedacht dat ik zoiets zou zeggen) op andere momenten gaat het iets beter en worstel ik me door de dag. Geduld is een schone zaak……………………………..Maandag weer controle……zal ik deze nog gaan halen??

Tijdens de kerstdagen zijn we samen lekker thuis gebleven. Samen op de bank hebben we zitten dromen over onze klein man in de buik. Hoe zal hij eruit zien? Hoe zullen wij ons straks gaan voelen als onze babydroom uit gaat komen? Telkens als we erover aan het praten waren kregen we een warm gevoel van binnen. Nog nooit hebben wij ons zo gelukkig gevoeld! Het is met geen pen te beschrijven allemaal!!!!!! De box staat klaar in de kamer, de ziekenhuis tas staat klaar om meegenomen te worden……

Nog heel even wachten…….nog heel even maar……..even wachten totdat jij er bent. Jij in mijn buik. Jij lekker bewegelijk joch, klein ventje van ons….bijna klaar om bij ons in de armen te komen. Bijna klaar…..pfffff…..je bent zo welkom…..zo enorm welkom dat als ik aan je denk mijn ogen volschieten met tranen….het gaat echt gebeuren!!! Jij gaat ons na al die jaren mama en papa maken!! en weet je…….we zijn nu al trots op je!!!

Het is alweer 32 weken geleden dat ik een positieve test in mijn handen had. En ik kan jullie vertellen dat het erg goed met ons. Mijn buik is prachtig aan het groeien enkel is ons huisje een grote bende. Het klustempo is hoog want ons hutje moet af voordat ons jochie ter wereld gaat komen. Jaaa, je leest het goed!! We krijgen een jongentje!! Buiten de blijdschap die ik heb, heb ik ook enorme last van de troep in huis……ik heb een week op een emmer gezeten om daar alles op te mogen doen…en dan het geheel proberen weg te kiepen door een klein buisje wat ze riool noemen……Heb ‘s avonds huilend bij mn vent gestaan….IK KAN HET NIET MEER…….moest met emmers water sjouwen om alles weg te spoelen……huilen…tranen………nog meer halen……Manlief heeft vanaf dat moment trouw mijn drol met water het riool in gejaagd…..Gelukkig is die periode voorbij!! We hebben een prachtige wc gekregen. Nu hebben we enkel al 5 weken geen water in de keuken en zijn we gedwongen buiten af te wassen. Het ziet er niet uit!! (buiten staat onze oude keuken…)Maar we moeten wat. Jep, ook de keuken moet eraan geloven……..nog heel even en dan heb ik mijn eigen afwasmachine…maar dat heel even duurt best wel lang……Als het goed is komt er dit weekend een einde aan!! Jahoeeeeeeeee, dan kan alles opgeruimd worden en dan is net op tijd!!! Want 26 november heb ik verlof!! En dat klinkt verdomde lekker!! kinderkamer is bijna geheel in orde!! En steeds vaker loop ik dromend de kamer binnen. Ik kijk dan rond en geniet intens….na al die jaren wanhoop, verdriet en hopen gaat het gebeuren. Er komt een klein klein menneke te wonen bij ons in huis. Een menneke waar we zielsveel van gaan houden. Een menneke dat flink in buik aan het trappelen is. Wat een wonderbaarlijk mooi gevoel is dat!!!!! Nooit durven hopen om dit allemaal mee te mogen maken. Nog steeds kan ik voor de spiegel staan en vol ongeloof naar mijn buik staren……jeetje zeg…ik ben echt zwanger!!!!!!!!